NHG-Standaard Incontinentie voor Urine

De NHG-Standaard Incontinentie voor urine is in 2006 herzien door Lagro-Janssen ALM, Breedveldt Boer HP, Van Dongen JJAM, Lemain TJJ, Teunissen D, Van Pinxteren B. Huisarts Wet 2006:49(10):501-10. De standaard en wetenschappelijke verantwoording zijn geactualiseerd ten opzichte van de vorige versie (Huisarts Wet 1995;38(2):71-80), tevens afgedrukt in: Thomas S, Geijer RMM, Van der Laan JR, Wiersma Tj, redactie. NHG-Standaarden voor de huisarts II. Utrecht: Wetenschappelijke Uitgeverij Bunge, 1996. pp. 170-8).

Een link voor deze standaard zoals vermeld op de website van het NHG vindt u door een klik op NHG-Standaard Incontinentie voor urine (Eerste herziening)

Belangrijkste wijzigingen

De aanbevelingen voor medicamenteuze behandeling zijn herzien: toepassing van oestrogenen en flavoxaat wordt niet langer aanbevolen.

Kernboodschappen

De meeste patiënten met urine-incontinentie kunnen in de eerste lijn worden behandeld.
Bekkenbodemoefeningen zijn eerste keus bij de behandeling van stressincontinentie.
Urge-incontinentie wordt in eerste instantie met blaastraining behandeld.
Geneesmiddelen hebben bij de behandeling van urine-incontinentie een beperkte plaats.
Indien bij urge-incontinentie het resultaat van blaastraining onvoldoende is, kan daaraan een behandeling met anticholinergica worden toegevoegd.

Bron: Tekst is quote van website Nederlands Huisartsen Genootschap.

NHG-Standaard Incontinentie voor Urine