Mevrouw Kappert werd gekozen uit een groot aantal voordrachten door urologen en verpleegkundigen uit het hele land. Twee andere kandidaten waren mevrouw M. van Aken-Richards (Flevoland Ziekenhuis, Almere), mevrouw J. Bergman (Medisch Centrum Alkmaar).

Voor mevrouw Kappert is deze titel een kroon op haar werk. Als eerbetoon ontving zij van de bijbehorende ‘Gouden katheter’ en een cheque ter waarde van € 2.000,- ter besteding aan zorginhoudelijke en/of zorggerelateerde doelen.

Continentie Stichting Nederland feliciteert mevrouw Kappert van harte met haar titel.

Hier de link naar de uitzending: http://omroep.vara.nl/media/84910

De volgende filmpjes laten zien dat een plas doen tegenwoordig behoorlijk hip kan zijn.

De 55-jarige ‘Sister Act’-actrice kruipt in de advertentie in de huid van historische figuren. Zo hebben Eva, Mona Lisa, Jeanne d’Arc, Cleopatra en het Vrijheidsbeeld last van incontinentie.

“Ik heb een klein geheim: ik lek. Een op de drie vrouwen heeft er last van. Het is net een groot geheim, maar we lopen allemaal rond met natte broeken”, vertelt Goldberg.

Bekijk de reclamespot via YouTube

Geplaatst op www.hbvl.be op 5 maart 2011

Nauwkeuriger en sneller
Bij prostaatklachten wordt vaak een PSA-test (Prostaat Specifiek Antigeen) gedaan. Een verhoogd PSA in het bloed is een aanwijzing voor prostaatkanker. Echter, in tweederde van de gevallen is een verhoogde PSA-waarde niet het gevolg van prostaatkanker, maar van een ontsteking of goedaardige vergroting. Ook de andere diagnostische onderzoeken hebben hun beperkingen. De tumor wordt regelmatig gemist en de agressiviteit ervan wordt nogal eens onderschat.

Prof. dr. Jelle Barentsz, onderzoeksleider MRI-diagnostiek bij prostaatkanker: ‘MRI-diagnostiek is vele malen nauwkeuriger en sneller dan de standaard diagnostiek. Je weet meteen of er sprake is van prostaatkanker of niet. Als we tijdens de scan een tumor zien, voeren we een geleide bioptie uit. Dat wil zeggen: terwijl de patiënt in de MRI ligt nemen we van het meest kwaadaardige deel van de tumor een stukje weg. We kunnen zo in zeer korte tijd alle kenmerken van de kanker in kaart brengen en een gericht behandelplan inzetten. Door de snelle diagnose is bovendien de kans op uitzaaiingen kleiner en voorkom je overbodige operaties.’

MRI-scan standaard
Eén op de zes mannen krijgt in zijn leven te maken met prostaatkanker. In Nederland wordt jaarlijks bij 10.000 mannen prostaatkanker vastgesteld, 2.500 patiënten overlijden jaarlijks aan de ziekte. De komende jaren groeit het aantal patiënten door de vergrijzing. Er is nog geen preventief bevolkingsonderzoek, dit in tegenstelling tot de borst- en baarmoederhalskankerscreening bij vrouwen.

Barentsz: ‘Het is mijn droom en streven dat de MRI-scan standaard wordt voor mannen met een verhoogde PSA-waarde. Dan kunnen ze veel sneller en gerichter behandeld worden en worden veel operaties, met de bijbehorende problemen zoals incontinentie en impotentie, overbodig. Het Nijmeegse Prostate MR Centre of Excellence is een enorme aanwinst voor mannen met een verdenking op prostaatkanker. Ik ben er erg trots op dat we met dit nieuwe centrum in Nijmegen zoveel voor de patiënt kunnen betekenen.’

Geplaatst door UMC St Radboud op 11 maart, 2011

Kostenreductie

Een afname in kosten van 9567 euro is mogelijk wanneer de opname van een patiënt met incontinentie, die thuiszorg en ondersteuning krijgt van de mantelzorger, met een jaar wordt uitgesteld. Dit betekent dat er landelijk 24,8 miljoen euro bespaard wordt, zo blijkt uit de studie. Twee verschillende scenario’s geven volgens Vilans een potentiële besparing die tussen de 1,4 miljoen en 66,2 miljoen euro ligt.

Factoren

Volgens Vilans is nader onderzoek nodig om de factoren te verkennen die bij uitstel van opname bepalend zijn. Zo zullen de kosten van absorptiematerialen, crisisopnamen en het ontlasten van mantelzorgers in ogenschouw moeten worden genomen.

Opname

Of incontinentie de hoofdreden is van een opname is nog voor discussie vatbaar, aldus de onderzoekers. Wel is bekend dat de meest voorkomende reden die mantelzorgers bij een opnamewens opgeven de incontinentiezorg is. Zij zien dit bij wijze van spreken ‘als de laatste druppel’.

Kwaliteit van leven

Zij vermoeden dat de kwaliteit van leven van zowel de patiënt als de mantelzorger vermoedelijk hoger is wanneer de opname wordt uitgesteld. Ondanks de doorgaans zware taak van de mantelzorgers lijken deze bereid de last langer te willen dragen om een opname in een verzorgingshuis of verpleeghuis te voorkomen.

Geplaatst op 11 maart 2011 door: Skipr Redactie

De richtlijn is speciaal ontwikkeld voor de care-sector en gaat onder andere in op de diagnosticering van urine-incontinentie, de aanbevolen behandelingen en specifieke verpleeg- en verzorginterventies.

De nieuwe richtlijn is te gebruiken voor mensen met urine-incontinentie van 65 jaar of ouder.

Bron: www.nursing.nl

1. Wat is ongewenst urineverlies precies?

Het verliezen van urine op momenten dat men het niet wil. Simpel gezegd: men plast in de broek. Dat kan veel zijn, maar ook slechts enkele druppeltjes per keer. Het kan dagelijks gebeuren, maar ook af en toe. Hoeveel en hoe vaak ook, urineverlies is erg vervelend.

2. Hoe werkt de blaas?

De urinewegen bestaan uit de nieren, die de urine vormen, de urineleiders, de blaas en de plasbuis. Vanuit de nieren gaat de urine via de urineleiders naar de blaas. De blaas kan ongeveer 300 ml urine bevatten. Dan ontstaat aandrang en moeten we naar het toilet. Gemiddeld produceert een mens een tot anderhalve liter urine per dag en gaat men vier tot vijf keer per dag naar het toilet.

3. Welke vormen van urineverlies zijn er?

Grofweg zijn er drie vormen van urineverlies. De meest voorkomende vorm is inspannings- of stressincontinentie. Bij inspanning, bijvoorbeeld bij springen, hard lachen of niezen, komt er druk in de buik en op de bekkenbodem en verliest men urine. Meestal zijn dit druppeltjes of kleine beetjes urine. Deze vorm komt veel vaker voor bij vrouwen dan bij mannen (zie vraag 4). Door overgewicht of door chronische verstopping neemt de druk in de buik toe en wordt de kwaal erger.

Een andere vorm is aandrangincontinentie. Hierbij is de signaalfunctie van de blaas (‘ik zit vol’) verstoord en kan de aandrang plotseling heel sterk zijn. De blaas trekt zo stevig samen dat de plas niet is op te houden. Bij deze vorm van incontinentie is er sprake van acuut urineverlies, vaak in grote hoeveelheden. Aandrangincontinentie kan ontstaan na een blaasontsteking, na gynaecologische operaties of na een operatie aan of rondom de blaas. Medicijnen, roken, alcohol en stress kunnen deze vorm van incontinentie versterken of zelfs veroorzaken.

De derde vorm is een mengvorm van de twee vorige. Deze komt voor als het zenuwstelsel rondom de blaas niet meer goed functioneert, meestal door ouderdom. Vaak gaat dit gepaard met verlies van coördinatie en spierslapte. Als men dan ook nog minder mobiel is, kan de wc niet op tijd gehaald worden. Deze vorm van incontinentie komt zeer veel voor bij bewoners van verzorgings- en verpleeghuizen.

4. Waarom komt urineverlies vooral voor bij vrouwen?

Door hun anatomie. Mannen hebben een aparte kringspier die de plasbuis afsluit, net zoals bij de anus. Vrouwen niet. Bij hen wordt de blaas alleen afgesloten door spieren in de bekkenbodem. Na een zwangerschap en bevalling zijn die spieren vaak verslapt en uitgerekt. Zeker als het een zware bevalling was. Na de overgang worden de klachten vaak heviger, omdat door de hormoonveranderingen het steunweefsel rond de blaas afneemt. Datzelfde geldt als de baarmoeder operatief moet worden verwijderd. Behalve urineverlies ervaren vrouwen vaak ook een verzakt gevoel, hebben ze buikpijn of pijn bij het vrijen.

Mannen krijgen vooral last van urineverlies als er iets met de prostaat aan de hand is. Hun voornaamste klacht is dat ze langdurig nadruppelen na het plassen.

5. Hoeveel mensen hebben last van urineverlies?

Een op de vier volwassen vrouwen heeft te maken met urineverlies. Ongeveer 7 procent heeft dagelijks last. Meest voorkomend (60 procent) is inspanningsincontinentie, dus het verliezen van urine bij niezen, lachen of inspanning. Hoe hoger de leeftijd, hoe meer kans op blaasproblemen.

In verzorgings- en verpleeghuizen is incontinentie dan ook eerder regel dan uitzondering. De helft van de bewoners in verzorgingshuizen en naar schatting 75 procent van de bewoners in verpleeghuizen heeft het. Bij mannen komt urineverlies onder de 65 jaar bijna niet voor. Urineverlies komt bij ongeveer 5 tot 7 procent van de oudere mannen voor, met een toename in het verpleeghuis.

6. Is het nog een taboe?

Ja, en dat is heel jammer. Slechts de helft van de mensen met urineverlies zoekt hulp bij huisarts of specialist. En dat terwijl behandeling goed mogelijk is! Overigens vinden sommige huisartsen het ook lastig om urineverlies bespreekbaar te maken. Soms krijgt men alleen een receptje voor speciaal verband, zonder dat de klacht wordt onderzocht of behandeld.

Met name vrouwen lopen na de geboorte van hun kinderen jarenlang met dit ongemak rond. Zonde, want soms zijn zes sessies bij de fysiotherapeut al afdoende! Verschillende ziekenhuizen bieden inmiddels een bekkenbodemspreekuur of -polikliniek aan.

7. Wat kan de fysiotherapeut doen?

Er zijn gespecialiseerde bekkenfysiotherapeuten. Zij leren hun patiënten met oefeningen de spieren rondom de bekkenbodem te versterken en (ook belangrijk) te ontspannen. Het is een effectieve behandeling: ongeveer
60 tot 70 procent van de patiënten heeft er baat bij. Reden voor de overheid om de sessies van de bekkenfysiotherapeut vanaf januari 2011 op te nemen in het basispakket.

Het is trouwens best lastig om de bekkenbodem te trainen. Een arm- of beenspier is goed te zien, maar waar zitten die spieren aan de onderkant? De fysiotherapeut maakt soms gebruik van een elektrode in de vagina of anus, waarmee de spiersamentrekkingen zichtbaar worden op een beeldscherm. Zo kunnen de juiste spieren worden getraind. Beschamend, zo’n behandeling? Ach, de bekkenfysiotherapeut doet niet anders. Overigens is het wel zaak de spieren te blíjven trainen. En bij sommige vrouwen is op de lange termijn toch nog een operatie nodig.

8. Kan ik zelf mijn bekkenbodemspieren trainen?

Dat kan elke dag, op elk moment. Stelt u zich voor dat u plast en dat u ineens de plas moet ophouden. De spieren die dan worden aangespannen, zijn de bekkenbodemspieren. U kunt ze trainen door ze – ongeveer 10 seconden – aan te spannen en weer bewust te ontspannen. Dat kan gewoon terwijl u zit, ligt of staat.

Als dit vaak wordt herhaald, worden de spieren sterker. Het is niet aan te bevelen deze oefening te doen tijdens het plassen (het zogeheten ‘streepjes plassen’), want dan bestaat de kans dat er niet goed wordt uitgeplast, met als gevolg een verhoogd risico op blaasontstekingen. Op www.corewellness.nl is een gratis dvd te bestellen met oefeningen.

9. Zijn er operaties mogelijk?

Jazeker. Er zijn al veel operatietechnieken ontwikkeld. Aanvankelijk waren dat grote buikoperaties, waarvoor je meerdere dagen in het ziekenhuis moest blijven. Tegenwoordig is er voor vrouwen de TVT-ingreep, die een stuk minder belastend is. Daarbij wordt een bandje geplaatst onder de urinebuis, als een soort hangmat, waardoor de urinebuis wat steun krijgt. De techniek is nu al zo ver dat de ingreep met een sneetje in de vagina onder plaatselijke verdoving kan plaatsvinden. De TVT-operatie is alleen geschikt bij inspanningsincontinentie. Of deze ingreep net zo effectief is als de wat zwaardere operaties, moet de toekomst nog uitwijzen.

10. Zijn er medicijnen tegen urineverlies?

Er zijn medicijnen die werken op de nieren of de blaas. Ze helpen bijvoorbeeld de blaas ontspannen of meer uit te laten zetten. Er zijn pillen, maar ook pleisters die via de huid de werkzame stof afgeven. Veel van deze medicijnen hebben bijwerkingen, zoals bijvoorbeeld misselijkheid, darmklachten of sufheid. Voor vrouwen kan er ook een pessarium of incontinentietampon worden voorgeschreven. Medicatie werkt uitsluitend bij aandrang-incontinentie. Vraag uw arts om advies.

11. Hoe kun je in het dagelijks leven omgaan met urineverlies?

Natte plekken in de kleding of vervelende geurtjes is wel het laatste wat je wilt. Gelukkig zijn er veel goede opvangmaterialen te koop. Er zijn vrouwen die maandverband gebruiken, maar dat is niet zo slim. Die verbandjes zijn minder geschikt voor het opvangen van urine en geven zelfs een licht verhoogde kans op blaasontsteking.

Inmiddels is er een groot aanbod van producten speciaal voor (licht en zwaar) urineverlies. Laat niet zomaar een merk en product voorschrijven, maar probeer verschillende uit tot u de voor u meest comfortabele vindt. Vraag bij de apotheek door naar andere merken als ze in eerste instantie maar één merk presenteren. U hebt zelf de uiteindelijke keuze van merk en product. Met het juiste materiaal voelt u zich zeker en veilig, en dat voorkomt een hoop stress. Producten voor licht urineverlies zijn gewoon te koop bij de supermarkt of de drogist, maar als u een recept van de huisarts hebt en inkoopt bij de apotheek, krijgt u de kosten vergoed door de zorgverzekeraar.

12. Wat zou er nog moeten veranderen?

Allereerst mag het taboe rond urineverlies wel de wereld uit. Als zoveel mensen er last van hebben, zou het de gewoonste zaak van de wereld moeten zijn. Verder zou het goed zijn als mensen naar de huisarts stappen met dit probleem. En tot slot: meer schone openbare toiletten, met name voor vrouwen. Zo kan ook bij grote aandrang urineverlies worden voorkomen.

Met medewerking van dr. Inge Ruhe (gynaecoloog Flevoziekenhuis Almere), dr. Jan-Paul Roovers (Alant Vrouw, bekkenbodemcentrum, Amsterdam) en Jolanda Sap (bekkenfysiotherapeut).

Per 1 januari 2011 wijzigen de voorwaarden van de zorgverzekering. Dan worden uit het basispakket onder meer tandheelkundige zorg voor mensen ouder dan 18 jaar, de pil voor vrouwen boven de 21, rollator, krukken en looprek, antidepressiva (met uitzondering van zware indicaties), en eenvoudige trekkingen door de kaakchirurg geschrapt.

Ook komen bij oefen- en fysiotherapie bij een chronische aandoening 12 in plaats van 9 behandelingen voor eigen rekening, vallen nacontroles van levende donoren niet langer onder het verplicht eigen risico van de donor en gaat het verplicht eigen risico naar 170 euro (was 165 euro).

Maar wel worden in het basispakket de eerste 9 behandelingen bekkenfysiotherapie tegen urine-incontinentie en hulp bij stoppen met roken opgenomen.

Voor de meeste mensen wordt de zorg fors duurder. Extra belangrijk dus dat u een verzekering kiest die bij uw situatie past en niet onnodig veel premie voor uw zorgverzekering betaalt. Tot 1 februari heeft u de tijd om over te stappen naar een andere zorgverzekeraar. Maar voor 1 januari moet u uw oude verzekering opzeggen. Ons advies is geen oude schoenen weg te gooien voor u nieuwe heeft. Kijk dus nu al of u elders voordeliger uit bent, zonder dat u aan dekking verliest.

Zucht, denkt u. Dan moet ik van alles gaan uitzoeken. U bent niet de enige die daartegen opziet. Naar verwachting stapt nog geen 5% van de Nederlanders over. De meeste mensen blijven uit gemakzucht bij de huidige verzekeraar, ook vaak vanuit de gedachte ’dat ik waarschijnlijk toch niet geaccepteerd word’.

Die ogenschijnlijk goede redenen kegel ik graag omver. Dat verzekeraars u voor de aanvullende verzekeringen niet zouden accepteren als u chronisch ziek bent, komt veel minder vaak voor dan u denkt. Kijkt u maar in onze Zorgvergelijker die op 9 november live gaat. Daar kunt u precies vinden voor welke polis er wel of geen medische selectie is. Wanneer verzekeraars gezondheidsvragen stellen, dan geldt dit vaak alleen voor hun meest uitgebreide pakket.

Met hulp van de Zorgvergelijker op consumentenbond.nl. is het vergelijken en vinden van een goede en goedkope zorgverzekeraar een fluitje van een cent. Leden van de Consumentenbond krijgen in veel gevallen korting op hun zorgpremie. Even uw pc aanzetten en u weet zeker of u bij de goede zorgverzekeraar zit. Doen!